Menu Zamknij

Kategoria: W pustyni i w puszczy

Wspólna charakterystyka dwóch głównych postaci z przygodowej powieści Henryka Sienkiewicza o tytule „W pustyni i w puszczy”

    Staś Tarkowski to czternastoletni Polak, który przyszedł na świat w Port Saidzie. Nel Rawlison zaś miała tylko osiem lat i była narodowości angielskiej, a jej ojciec wraz z tatą Stasia zajmował się budową Kanału Sueskiego. Obaj mężczyźni byli daleko od swojej ojczyzny, ale tylko pan Tarkowski nie mógł do niej wrócić, chociaż bardzo o tym marzył, gdyż sytuacja polityczna w Polsce nie pozostawała złudzeń. Panowie dobrze się dogadywali. Nic dziwnego, że również ich dzieci szybko znalazły wspólny język. Łączyło je sporo, chociażby to, iż ich ojcowie byli inżynierami, a matki już spoczęły na wieki.

Nel z powieści Henryka Sienkiewicza pt. „W pustyni i w puszczy”

 

 

   Nel z dzieła Henryka Sienkiewicza to młoda Rawlison, główna bohaterka o wspaniałej, dziewczęcej urodzie. Wszystkich zachwycał jej urok i wdzięk. „Nawet porywacze pozostawali pod jej wrażeniem”. To Angielka, którą wychowywał inżynier pracujący w Afryce. Wesoła, nieco nieśmiała otoczona była osobami, które mocno ją kochały. Przy ojcu, a później przy Stasiu czuła się absolutnie bezpieczne i mocno im ufała. Z pewnością to sympatyczna postać, łatwo zaprzyjaźniała się z innymi i umiała oswoić olbrzyma z puszczy – Kinga. Zjednuje sobie wszystkich delikatnością i uśmiechem.

„W pustyni i w puszczy” jako utwór na tle ery Henryka Sienkiewicza

 

   Wybitny skryba żył w polskim pozytywizmie, czyli epoce, w której to tworzyło się książki nie tylko dla dorosłych, ale również te przeznaczone dla młodszych ludzi. Zważając na młódź, powstawały wtenczas różne powieści: psychologiczne, popularnonaukowe, współczesne, historyczne i oczywiście przygodowe. Wszystkie one miały wpływać na czytelnika, kreować jego osobowość, charakter i właściwe życiowe stanowisko.

 

Utwór Henryka Sienkiewicza pt. „W pustyni i w puszczy” na tle ówczesnych mu czasów i na dzisiejszych

 

 

   Polski pisarz tworzył w epoce pozytywizmu. To w tym czasie zaczęto pisać książki skierowane do dzieci i młodzi. Powstawały dla nich przygodowe, popularnonaukowe, historyczne i współczesne powieści. Właśnie poprzez myśli o tej grupie odbiorców, chciano wpływać na kształt przyszłych pokoleń. Oddziaływano na młodzież, formułując kształt ich osobowości i ukazując im wzór właściwej postawy życiowej.